|
|
|
Günün son saatlerine yaklaşıyoruz ve yazmak için fazla bir ilhamım yok hala. Şekil açısından, sırf hergün yazıyoruz, index'e 10 Ekimin tarihini attık, boşa gitmesin diye yazıyormuşum gibi bir manaya geliyor ilk cümlem.
Her gün hissedemeyeceğimi daha önce söylemiştim, hissetmediğim zamanlarda yazacak bir şeyler bulmam gerektiğini de belirtmiştim. Saçma bir bağlantı olmuş, bir çeşit ödev ya da yükümlülük gibi, gazeteye yazılmak zorunda olan günlük bir makale gibi bir şekle büründürmeye hazırlamışım cümlelerimi. Bu kaliteyi düşürür, böyle yazmak saçmalıktan başka bir şey değildir. Öfkelendiğim sıradan edebiyat sitelerine kuryelik yapmaktan başka bir şey değildir bu. Belki de öyle olması gerekiyordur ha, ne dersin? Sürekli yazmaya alışan biri sonunda yazmış olayım diye yazan birisine dönüşmelidir belki de. Böyle işliyordur bu eylemin kuralları belki de? Ya da yaptığım sadece hissiyatsız yazılarıma bahane bulmak çabasıdır... Her ne olursa olsun yazıyorum işte kardeşim, sadece nasıl yazdığım üzerine kaç tane cümle okudun 10 Ekim'den. Bir şey anlatıyor muyum, hayır.. Boş boş, manasız, amaçsız, düzensiz yazıyorum işte. İlla da sistematik mi olmalıdır herşey, illa da bir içeriği mi olmalıdır her yazılanın. Bunun yok işte, olmadı, olamayacak gibi de duruyor. Başım ağrıyor şiddetli şekilde, uykum geldi, yorgunum. Burası da sıkıcı oldu artık. Ne diye yazıyorum, zorunluluk olsun diye yazıyorum. Sona yaklaşıyoruz, bitecek counting, evet bitecek, çünkü bitmesi gerekiyor. Bir site vardı, adı "bir genç kızın güncesi" idi. İçeriğine erişme imkanımız olmadı teknik aksaklıklar yüzünden ama görülen o ki içeriğini bilmesek de adına benzemeye başladı burası da. Olmaz, olamaz, bu işi bitiriyoruz. Bu şekilde yazılar yazılmaz. Bu şekilde devam edilmez. Ben olsam senin yerinde çoktan sıkılırdım. Bundan sonraki tarihler için bir şeyler yapmayı düşünebilirim. Belki sırf ekim ayının linklerine tıkladığında (10 Ekim sonrasına) "sayfa görüntülenemiyor" mesajı ile karşılaşmaman için çabalayabilirim. Bir kaltağın yaptıkları yüzünden oluştu bunlar. Unutma...
|