Yazmak giderek güçleşiyor. Her şey her yerde. Olması gerekenler, olmaması gerekenler, bütün "gerekler" düzen ve nizam içerisinde. Eksik mi var fazla mı var, yoksa ne eksik ne fazla mı var?

Dinginim, hafiften çaktırmadan karışığım biraz da. Öfkelenecek çok şey var hala, ama öfkelenmeye değmeyecek de çok şey var artık..

Bir bitişin öyküsünü mü yazmaktaymışız? Bilmem.

Burada kalmak giderek güçleşiyor.

2 Ekim, 2001.. 17:37

Uyumayacağım kardeşim. Sıradanların ve aynıların dünyalarının bir kalıbı haline gelmeyeceğim. Bu kadar kolay mı burayı terketmek? Bugün okudum nerede.com'un yaşam biçimi kısmında "umarım bütün yazdıklarımı okursunuz, görüşlerinizi de belirtirsiniz" diye sitesinde not düşen, kendini satmaya çalışan bir denyoyu. Ne yapıyorsun sen ya? Yazı mı senin yazdığın, kim ne dediği zaman tatmin olacaksın? Senin gibi mi olalım biz de, 3 kuruşluk 3 tane yazınla kendine "adam" sıfatı mı kazandıracaksın..

Her şeyin manası vardır bu hayatta. . Her varlık ve özünde her insan bir manaya aracılık eder. İyiysen iyiliğini, duygusalsan duygusallığını, kötüysen kötülüğünü, güçlüysen gücünü, acizsen acizliğini en iyi şekilde yaşayabileceğin şartlar çıkar hep karşına.

Bana da manamın, sıfatlarımın ve varlığımın yaşanacağı en iyi şartlar denk geldi. 2 senenin özeti budur.

Buradayız, buradayım. Yazıyorum, kimin için, ya da illa da birileri için mi? Bilmiyorum artık ama yazıyorum. Yazarım da, çok şey daha yazarım, seviyorum bu agresifliği.

Belirsiz şeyler varmış, evet var. Hissiyatım belirsiz durumda bugünlerde. Büyük yaşanılmıyor şu an itibariyle. Anlattık, çok şey anlattık, hem de anı anına yaşayarak anlattık. Güzeldi..

Dedim, birilerine bir şeyler kazandırmak çabasına girmek dahası kendimi o çaba içerisinde görmek istemiyorum, durgun olmayan, dalga dalga akan hislerim vardı ve bunları yazmak sadece kendim için yazmak fazlasıyla büyük bir zevk, büyük saatler ve büyük yaşanmışlıklardı. Bugün tekrar okurken son 15 günde dile getirdiklerimi kendimle gurur duydum.

Evet değişim lazım, evet hep isyan ettiğimiz aynının kölesi olmamak lazım. Ama aynıya köle olmayalım diye farklıdan taviz vermek aynılığı kabullenmek tehlikesini doğurur.

Belirsizliğin zamanı olmaz, kaç günde nasıl aşılacağının hesabı kitabı olmaz, zaten hesabı kitabı olan şeyler de burada yazılmaya değmez. Birileri için yazılanlar da yazılmaya değmez. Bu yüzden vakti gelene kadar yazmaya ara veriyorum. Kendim için yazmaya başlayana kadar...

Hayata
Anasayfa
Geri